ตอนที่ 306 ร่วมมือกัน

เห็นฮั่วเจ้ายวนนิ่งเงียบ ซ่งอิงถึงได้รู้สึกร่าเริงใจขึ้นมา

เห็นแก่ความเป็นญาติผู้ใหญ่ นางยิ่งไม่เกรงใจ ซื้อของกินจำนวนไม่น้อย เติมท้องให้อิ่มให้ได้มากที่สุด เพียงแต่หลังกวาดตามองรอบๆ ซ่งอิงพลันรู้สึกเสียดายขึ้นมา

เมื่อวานลืมไปเสียสนิท หากทำเหลียงผี[1]มาขาย จะต้องขายดีเป็น

ตอนที่ 307 ต้าตี้

ทั้งที่ซ่งอิงสีหน้าท่าทีเสมือนผู้น้อยที่เคารพผู้ใหญ่ แต่ไม่รู้ด้วยเหตุใดฮั่วเจ้ายวนจึงรู้สึกอึดอัดใจขึ้นเรื่อยๆ

รู้สึกโกรธเคืองเล็กน้อย

“ข้ามีเรือนเล็กๆ อยู่ในวัด เจ้าก็อยู่…เรือนเดียวกันกับข้าแล้วกัน” ฮั่วเจ้ายวนน้ำเสียงแข็งกระด้างเล็กน้อย “เพียงแต่เป็นห้องเล็กๆ ที่กั้นเอาไว

ตอนที่ 308 สายลมและความมืดครึ้มชั่วขณะ

ซ่งอิงสงบเงียบไปพักหนึ่ง

ในเมื่อเป็นญาติเชื้อพระวงศ์ ต่อให้เป็นญาติห่างๆ กับฮ่องเต้อย่างที่ว่าแทบจะไม่มีความสัมพันธ์ข้องเกี่ยวอะไรกัน แต่ฐานะนั้นก็ยังคงสูงศักดิ์หาที่เปรียบไม่ได้ หากฮั่วหรงมีอาที่ใฐนะถึงเช่นนี้จริง แล้วตอนเด็กจะใช้ชีวิตลำบากตรากตรำอยู่ในป่า