ตอนที่ 304 ไม่หนีจาก ไม่ทอดทิ้ง

ซ่งอิงหวนคิดอย่างจริงจังเกี่ยวกับชีวิตของตัวเองนับแต่ข้ามภพมา เรียกได้ว่าเป็นวันคืนที่ผ่อนคลายสบายใจ ใครๆ ก็ต้องอิจฉา หากพูดถึงเรื่องถูกคนรังแก? กรณีอย่างหลี่จิ้นเป่านั่นถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก

หากทำให้นางกลัดกลุ้มทุกวันและร้องห่มร้องไห้ได้ นั่นต่างหากจึงเป็นการถูกรังแก

ตอนที่ 305 คนดีผู้ยิ่งใหญ่

ซ่งอิงไม่กลัวขายหน้ามาแต่ไหนแต่ไร และคนอย่างนางก็ถนัดพูดจาพลิกแพลงไปตามสถานการณ์

ที่ว่าควรมีศักดิ์ศรีและไม่ควรก้มหัวให้ใครสุ่มสี่สุ่มห้า นางไม่แยแสทั้งนั้น จะคุกเข่าให้ฟ้าดินหรือคุกเข่าให้บิดามารดานางก็ไม่แยแสทั้งสิ้น อย่างไรการมีอาเพิ่มขึ้นมาอีกคนก็ดีกว่ามีศัตรู

ฮั่

ตอนที่ 306 ร่วมมือกัน

เห็นฮั่วเจ้ายวนนิ่งเงียบ ซ่งอิงถึงได้รู้สึกร่าเริงใจขึ้นมา

เห็นแก่ความเป็นญาติผู้ใหญ่ นางยิ่งไม่เกรงใจ ซื้อของกินจำนวนไม่น้อย เติมท้องให้อิ่มให้ได้มากที่สุด เพียงแต่หลังกวาดตามองรอบๆ ซ่งอิงพลันรู้สึกเสียดายขึ้นมา

เมื่อวานลืมไปเสียสนิท หากทำเหลียงผี[1]มาขาย จะต้องขายดีเป็น