ตอนที่ 240 คิดถึงแม่แล้ว

ซ่งต๋าพูดจบก็ก้มหน้าคอตกอย่างละอายใจ

ซ่งอิงมองเขาแวบหนึ่ง “ได้สิ”

ซ่งต๋าชะงักงัน เงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึงปนประหลาดใจ “พี่รอง ท่านไม่ถามสาเหตุจากข้าเลยหรือ”

เขาคิดว่าวันนี้หลังเอ่ยปาก พี่สาวคนรองจะเกรี้ยวกราดหยิบไม้บรรทัดออกมาแล้วตีเขาอย่างดุดันเสียอีก อย่างไรเสียปก

ตอนที่ 241 ความเป็นมนุษย์

ซ่งต๋ามักไม่รู้จักอาย เมื่อก่อนมีเขาคอยอยู่เป็นเพื่อน ซ่งอู่เลยไม่รู้สึกกดดันเมื่อต้องกินดื่มอยู่กับซ่งอิง แต่ตอนนี้ซ่งต๋าไม่อยู่แล้ว ซึ่งอู่จึงเกรงใจเล็กน้อย

แต่การอยู่กับซ่งอิงที่นี่ เขาได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมาย

อย่างเช่นสิ่งที่อาจารย์สอนตอนกลางวัน หากเขาไม่เข้าใจ

ตอนที่ 242 เกลี้ยกล่อม

ขณะนี้ ทางด้านครอบครัวซ่งต๋า เหยาซื่อสะใภ้ใหญ่ก็หัวเสียเช่นกัน

นับแต่บุตรชายกลับมาจากบ้านซ่งอิงก็ไม่พูดไม่จา ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เคยปากหวาน ช่างพูด ช่างเจรจา ออดอ้อนขอนางและแม่สามีว่าอยากกินนู่นดื่มนี่...

ยิ่งกลับจากโรงเรียนมาได้หนึ่งวัน อาการยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ หน้าตาซึ