ตอนที่ 227 ผู้ใดมีความสามารถ ผู้นั้นก็หาเงินได้

ปวดใจ?

ซ่งอิงไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้นเลยจริงๆ

จริงอยู่ที่นางค่อนข้างลุ่มหลงในทรัพย์สินเงินทอง อยากจะเอาเงินทั่วหล้ามายัดใส่กระเป๋าตัวเองให้หมด แต่ในความเป็นจริงมันเป็นไปไม่ได้

ในใจนาง ราคาของยาสระผมหนึ่งขวดของนางก็มีมูลค่าแค่ร้อยอีแปะเท่านั้น หา

ตอนที่ 228 ประสบความสำเร็จตั้งแต่เริ่มต้น

น่าจะเป็นเพราะเจรจาค้าขายกับพ่อค้าต่างถิ่นสำเร็จแล้ว

จะร้ายจะดีโรงอี้จวินก็ยืนหยัดมาได้กว่าร้อยปี ต่อให้บัดนี้กิจการไม่ค่อยดี แต่ในร้านยังเลี้ยงดูคนงานเอาไว้ไม่น้อย คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ที่เจ้าของกิจการฮวาเชื่อถือมากที่สุด หากไม่เข้าตาจนจริงๆ นางก็ไม่อาจ

ตอนที่ 229 เขาเดือดดาลแทบแย่

พ่อค้าต่างถิ่นผู้นั้นไม่ได้นำยาสระชิงซือไปขายไกลเกินไปแต่อย่างใด สี่คนต่างฝ่ายต่างไปกันสี่ตัวอำเภอในบริเวณรอบๆ หลังไปถึงก็หาคนนำยาสระชิงซือนี้ไปโฆษณาชุดใหญ่

มีอำเภอหลี่เป็นตัวอย่าง ด้วยน้ำพักน้ำแรงเพียงสองสามวัน ยาสระชิงซือก็ได้รับความนิยมขึ้นมาแล้ว

ยาสระชิงซือที่น