ตอนที่ 22 ไม่ไปแล้ว!

“ท่านแม่ พวกมันก็แค่กินเยอะเกินไป เลยอิ่มแปล้น่ะเจ้าค่ะ” ซ่งอิงลูบๆ จมูก รู้สึกวิตกกังวลกลัวความแตกอยู่เล็กน้อย

นางได้เห็นลูกเจี๊ยบเหล่านี้กินผักป่าไม่บันยะบันยังกับตาตัวเอง ลูกเจี๊ยบแต่ละตัวล้วนกินกันจนแทบยืนไม่อยู่

“กินจนอิ่มแปล้?” หร่วนซื่อมองมันอย่างประหลาดใจ จากนั้นรวบรวมคว

ตอนที่ 23 ไม่เกี่ยวข้อง

ศิลปะสี่แขนงที่เหล่าปัญญาชนต้องเรียนรู้อย่างกู่ฉิน หมากรุก เขียนอักษร และวาดภาพเรียนไม่เป็นผลสำเร็จ เจ้าของร่างทำได้เพียงงานปักลายผ้าเท่านั้น

ที่เจ้าของร่างฝึกปรือมาตั้งแต่เด็ก ก็คือดอกไม้ป่าและหญ้าป่าเหล่านั้นบนขุนเขาซิ่ง ไม่เคยได้เรียนรู้สิ่งใดๆ อย่างลึกซึ้ง มีเพียงความมุมา

ตอนที่ 24 หนึ่งเทียบเท่าสอง

ถึงอย่างไรหากซ่งเหล่าเกินจะคิดเล็กคิดน้อยกับเด็กรุ่นหลังก็คงไม่ดีนัก จึงกล่าวเพียง “ให้ท่านแม่เจ้าอยู่บ้านก็ดีเหมือนกัน เจ้าเองจะได้เรียนรู้จากแม่เจ้าให้มากๆ หน่อย เป็นเด็กผู้หญิงของครอบครัว จะมีนิสัยกร้าวร้าวแบบนี้ไม่ดีนัก อาสะใภ้สามเจ้าเป็นผู้อาวุโส เจ้าส่งเสียงแว้ดๆ แบ