ตอนที่ 172 ข้าเต็มใจ

ตามจริงเวลาเรียนของโรงเรียนในหมู่บ้านไม่เคร่งครัดอย่างยิ่ง ไม่ได้เข้มงวดกับเด็กๆ ด้วยเช่นกัน ตอนเช้าเพียงแค่หนึ่งชั่วยามเท่านั้น และตอนเที่ยงจะให้เวลากินข้าวครึ่งชั่วยาม และเวลาประมาณสี่โมงเย็นของภพชาติก่อนจึงเลิกเรียน

ซ่งอิงยังคงใช้ระเบียบปฏิบัติเช่นเดิมกับพฤติกรรมของพวกเขา

ตอนที่ 173 เป็นราชันย์ไก่สมบูรณ์แบบ

ซ่งอิงเพียงแค่พูดกับต้าหวงด้วยนิสัยอยากรู้อยากลอง จากนั้นไปบอกกล่าวครอบครัวซ่ง หลังกลับมาเก็บกวาดข้าวของก็ถึงเวลานอนพอดี

แน่นอนว่าหลังนางกลับบ้านไปได้ครึ่งชั่วยาม หัวขโมยกระจอกทั้งสองคนก็หาที่หมายเจอจนได้

เพราะไม่กล้าสอบถามพวกผู้ใหญ่ ครุ่นคิดหาทางอยู่พักใ

ตอนที่ 174 ไม่เชื่อเจ้าก็ลองดู

ยังมีอีกหลายบ้านที่เห็นภาพนี้ต่างก็แอบประหลาดใจ ถึงขั้นที่ว่าฉุดกระชากลากถูเด็กๆ ในครอบครัวตัวเองให้ออกมาจากผ้าห่ม แล้วผลักไสขึ้นไปบนถนน ตามด้วยหนึ่งคำที่ว่า “วิ่ง!”

ใครบ้างไม่รู้ว่าการวิ่งดีต่อสุขภาพร่างกาย?

เด็กๆ ในชนบทแต่ละคนล้วนฝีก้าวฉับไว ปกติแต่ละวันก็ขึ้นเ