ตอนที่ 170 เป็นของหายากที่พอจะเอาไว้เก็งกำไรได้

ถึงอย่างไรตั้งแต่ตนรู้ว่าบนโลกนี้มีภูตผีปีศาจ ซ่งอิงก็ไม่อาจปฏิบัติต่อสัตว์และพืชทั้งหมดทั้งมวลอย่างไม่นึกคิดใดๆ ได้อีกเช่นกัน

พืชธรรมดาทั่วไปก็ไม่เท่าไหร่ ภูตโสมบอกไว้แล้วเช่นกันว่า สิ่งเหล่านั้นไม่ง่ายที่จะบ่มเพาะสติปัญญาอันฉลาดเฉียบแหลมขึ้นมาได้

ตอนที่ 171 อันธพาลน้อย

ซ่งอิงคลี่ยิ้มประดับไว้บนใบหน้า แต่มองดูกลับน่าหวาดหลัวยิ่งนัก นางย่างก้าวเดินเข้าไป ปรากฏว่าห้องโถงกลางไม่มีคนอยู่

จากนั้นก็ไปห้องนอนของฮั่วหลิน เห็นเพียงเด็กน้อยสามคนที่นูนขึ้นมาจากใต้ผ้านวม

“เสี่ยวอู่ เสี่ยวลิ่ว ฮั่วมู่โถว! ออกมาให้หมดเลย!” ครั้นซ่งอิงเอ่ยปาก สร้าง

ตอนที่ 172 ข้าเต็มใจ

ตามจริงเวลาเรียนของโรงเรียนในหมู่บ้านไม่เคร่งครัดอย่างยิ่ง ไม่ได้เข้มงวดกับเด็กๆ ด้วยเช่นกัน ตอนเช้าเพียงแค่หนึ่งชั่วยามเท่านั้น และตอนเที่ยงจะให้เวลากินข้าวครึ่งชั่วยาม และเวลาประมาณสี่โมงเย็นของภพชาติก่อนจึงเลิกเรียน

ซ่งอิงยังคงใช้ระเบียบปฏิบัติเช่นเดิมกับพฤติกรรมของพวกเขา