บทที่ 11

ตอนที่ 11 ไม่รักษาคำพูด

สาเหตุที่เหยาซื่อบ้านใหญ่พูดเช่นนี้ มิใช่เพราะช่วยแก้ต่างให้ซ่งอิงแต่อย่างใด แต่เพราะนางเองก็รู้ดีอยู่แก่ใจเช่นกัน เพียงแต่บ้านใหญ่ไม่ต้องการมีส่วนรับผิดชอบ

“ท่านแม่! ท่านอย่าได้ถูกนางหลอกเข้าเชียว! ก่อนหน้านี้นางยังไปพบพี่หลี่อยู่เลย ยามที่เห็นพี่หลี่ก็ร้องห่มร้องไ

บทที่ 12

ตอนที่ 12 คนครอบครัวเดียวกัน

นางมั่นใจได้ว่า เจ้าของร่างไม่มีความนึกคิดที่จะตอแยใดๆ ต่อหลี่จิ้นเป่าทั้งสิ้น บุรุษผู้นั้นก็ช่างหลงตัวเองเกินไปแล้วกระมัง!

“เจ้าไม่พูดก็เท่ากับยอมรับแล้วสินะ! นางอัปลักษณ์ ไม่รู้จักละอายแก่ใจ!” ซ่งต๋าแผดเสียงตะโกนใส่ซ่งอิง

แววตาซ่งอิงเย็นเยียบขึ้นมาชั่ววูบ “ผู

บทที่ 13

ตอนที่ 13 ตอแยไม่เลิกรา / ตอนที่ 14 ไม่ยอมรับ