ตอนที่ 167 เป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

แต่เจียวซื่อก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน เกิดกลัวว่าเหยาซื่อสะใภ้ใหญ่จะกอบโกยผลประโยชน์ไปหมด จึงคลี่ยิ้มออกมาอย่างสนิทใจเสียยิ่งกว่าเหยาซื่อสะใภ้ใหญ่ “เช่นนั้นข้าจะตัดรองเท้าให้เจ้าสองคู่ บ้านข้าลูกหลายคน ข้าถนัดตัดรองเท้าของเด็กๆ มากกว่า ไว้วันข้างหน้าเจ้าเอาผ้ามา...เดี๋

ตอนที่ 168 เอากลับมาไม่ได้

หากไม่ใช่เพื่อหลีกเลี่ยงการสอดส่องของใครบางคนจนส่งผลให้เรื่องราวรั่วไหล ซ่งอิงก็ไม่ต้องเด็ดดอกไม้ให้ลำบากถึงขั้นนี้

แม้ว่าน้ำพักน้ำแรงสามสี่วันนี้จะทำเงินได้หนึ่งตำลึงเงินสามร้อยอีแปะ แต่สามสี่วันมานี้ซ่งอิงก็เปลืองแรงไปไม่น้อยเช่นกัน ดอกไม้สดขนาดเล็ก จำเป็นต้องล้างใ

ตอนที่ 169 รถใหม่เคลื่อนไปตามเส้นทาง

ฮั่วซื่อเซี่ยงคิดว่านายท่านตระกูลตนช่างใจกว้างเกินไปแล้วจริงๆ

วันนั้นท้องนภามืดมิดเข้าป่าดงพงไพร คนรอบข้างอาจมองไม่เห็นลักษณะของสตรีผู้นี้ ทว่าเขาอยู่ใกล้ จึงเป็นธรรมดาที่จะเห็นชัดเจนแจ่มแจ้ง

สตรีผู้นี้ใบหน้าเสียโฉม มองแวบเดียวก็รู้ว่าเกิดจากคมอาวุธ รอยบาดแ