ตอนที่ 165 บรรพบุรุษปกปักษ์คุ้มครอง

เหยาซื่อสะใภ้ใหญ่กัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวด ส่งเสียงร้อง ‘โอ๊ย’

“หยา! ไม่ใช่ความฝันจริงๆ ด้วย!” เจียวซื่อตบมือ “ลูกข้าจะมีอนาคตที่สดใสแล้ว!”

“ลูกข้าต่างหาก ลูกชายเจ้าดูไม่ตั้งใจเรียนเท่าลูกข้า!” เหยาชื่อสะใภ้ใหญ่คลำเอว ถลึงตากลับไปด้วยความเคืองเล็กน้อย “เห็นห

ตอนที่ 166 เชื่อมสัมพันธ์ดีงาม

ซ่งอิงวางสิ่งของในมือ มองเหยาซื่อสะใภ้ใหญ่แวบสายตาหนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ป้าสะใภ้ใหญ่ ตัวซ่งอิงเองต้องขอบคุณตระกูลซ่งที่เลี้ยงดูตั้งแต่เล็กจึงเติบใหญ่ขึ้นมาได้ ประเด็นนี้ข้าไม่เคยลืมเลือน ตอนที่ข้ายังเด็ก ป้าสะใภ้ใหญ่ก็เคยให้ถังเกาข้ากินสามสี่ครั้ง สิ่งเหล่านี้ข้าล้วนจด

ตอนที่ 167 เป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง

แต่เจียวซื่อก็ไม่น้อยหน้าเช่นกัน เกิดกลัวว่าเหยาซื่อสะใภ้ใหญ่จะกอบโกยผลประโยชน์ไปหมด จึงคลี่ยิ้มออกมาอย่างสนิทใจเสียยิ่งกว่าเหยาซื่อสะใภ้ใหญ่ “เช่นนั้นข้าจะตัดรองเท้าให้เจ้าสองคู่ บ้านข้าลูกหลายคน ข้าถนัดตัดรองเท้าของเด็กๆ มากกว่า ไว้วันข้างหน้าเจ้าเอาผ้ามา...เดี๋