ตอนที่ 145 แก่แล้วเลอะเลือน

ซ่งเสี่ยนได้ยินคำพูดที่ซ่งหม่านซานตะโกน แข้งขาพลันอ่อนยวบ เกือบล้มคะมำ ถลึงตาจับจ้องแผ่นหลังของซ่งหม่านซาน อยากจะมองให้ทะลุทะลวงเสียให้รู้แล้วรู้รอด

ซ่งหม่านซานเป็นคนที่หัวไวเสียยิ่งอะไร ไม่เปิดโอกาสให้ซ่งเสี่ยนแม้แต่น้อย เร่งฝีก้าวปรี่เข้าไปในห้องอย่างฉับไว

เขาเกรง

ตอนที่ 146 ล้วนเป็นเพราะเจ้าตามใจ

ซ่งเสี่ยนพูดจบ ดวงตาขุ่นมัวของชายชราปรากฏเส้นเลือดฝอย ไม่กล้าเชื่อในคำพูดที่ตนเองได้ยิน

คิดไม่ถึงว่าเขาจะคิดเช่นนี้!

แม้ไม่ได้เกิดออกมาจากท้องเดียวกัน แต่สิบกว่าปีที่อาศัยอยู่ร่วมชายคาเดียวกัน จะไม่มีความรู้สึกสายสัมพันธ์ใดๆ เลยแม้แต่น้อยเช่นนั้นหรือ!

“ไ

ตอนที่ 147 ชดใช้เงิน

ส่วนตอนที่หลานเสี่ยนยังเด็กก็เติบใหญ่อยู่ข้างกายนางด้วยเช่นกัน อีกทั้งตาของหลานเสี่ยนก็เป็นเหล่าถงเซิง [1] พอมีวิชาความรู้อยู่บ้าง ตัวหลานเสี่ยนเองก็เคยร่ำเรียนตำราเช่นกัน ตั้งแต่เล็ก หลานเสี่ยนก็พูดว่าในอนาคตข้างหน้าจะต้องทำให้หม่าซื่อได้ใช้ชีวิตอย่างร่ำรวยสูงศักดิ์ขึ้นมาให