ตอนที่ 137 ขโมยบ๊ะจ่าง

แม้ว่าตอนนี้อาหลานทั้งสองต่างก็แยกไปสร้างครอบครัวเป็นของตัวเองแล้ว แต่ซ่งหม่านซานยังคงรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าหลานชายผู้นี้เช่นเดิม

แน่นอนว่าซ่งเสี่ยนก็เช่นกัน เขาคิดว่าเขาอาผู้นี้ไม่น่านับถือ

เหยาซื่อสะใภ้ใหญ่อึดอัดใจอย่างยิ่ง

นางหัวเราะแห้งเล็กน้อย ไม่ได้เอ่ยโต้ตอบซ่ง

ตอนที่ 138 ชดใช้

ซานยาส่งเสียงร้องไห้ ‘แงๆ’ ออกมาด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจเนื่องจากได้รับความไม่เป็นธรรม

“ท่านแม่! อย่าเอาแต่โทษข้าสิเจ้าคะ ไม่ใช่ความผิดข้า พี่ใหญ่พาคนมาขนไส้บ๊ะจ่างไปแล้วต่างหาก! เป็นฝีมือเขาทั้งนั้น ข้าเข้าไปขวางแล้ว เขาก็ผลักข้าอีกด้วย ให้ข้าอย่ายุ่ง!” ซานยาร้องไห้อย่างหนัก

ตา

ตอนที่ 139 ทำอะไรเลอะเลือน

จริงอยู่ที่ตอนนี้ยังพอมีเวลา แช่ข้าวเหนียวก็ยังทัน นี่ก็คือสาเหตุที่นางยังไม่ร้อนรนใจ

แต่นางไม่ร้อนใจไม่ได้หมายความว่าไม่ถือโทษเอาความซ่งเสี่ยน

ดังนั้นเรื่องนี้ นางจำเป็นต้องพูดตามหลักที่เข้มงวด จำเป็นต้องให้พ่อเฒ่ามีคำอธิบายให้นาง

“ท่านพ่อ ให้พี่ใหญ่ไปซื้อไส้วัตถุ