ตอนที่ 130 ไม่เหลือคุณธรรมจริยธรรม

คนอื่นๆ ล้วนถูกซ่งอิงสร้างความอกตกใจ กว่าพวกนางจะก้าวเดินเข้ามาห้ามการทะเลาะวิวาท หลิวซื่อก็ลงไปนั่งกองอยู่บนพื้นแล้ว บนเรือนร่างนางถูกหยิกเป็นรอยจ้ำๆ หลายจุด ถึงกับส่งเสียงร้องโอดโอย

“เอ้อร์ยา พวกเราต่างก็เชื่อเจ้ากันทั้งนั้น! เจ้าอย่าหน้ามืดตามัวไป นี่หากตบตี

ตอนที่ 131 ปากศักดิ์สิทธิ์

ตอนที่รู้ว่าซ่งอิงถูกใส่ร้ายป้ายสี หร่วนซื่อเอ่ยปากด่าทอคนเขา ตอนนั้นอยากกัดคอหลิวซื่อให้ขาดเสียให้รู้แล้วรู้รอด อยากสาดคำที่เลวร้ายที่สุดในใต้หล้านี้ไปบนตัวของหลิวซื่อ แต่หลังวิ่งมาตลอดทาง คำที่เจ็บแสบเหล่านั้นก็เหมือนร่วงหล่นไปตามรายทางก็ไม่ปาน คำพูดที่พอนึกขึ้นมาได้มี

ตอนที่ 132 ว่ากล่าวลับหลัง

ครั้นหัวหน้าหมู่บ้านพูดออกมาเช่นนี้ หลิวซื่อเหลือกตามองบนเกือบเป็นลมล้มพับ

“สิบตำลึงเงิน?! ไยไม่ปล้นเสียเลยล่ะ?!” หลิวซื่อตะคอกอย่างโกรธจัด

“หลิวซานเหนียง ไม่ใช่ตัวท่านเองที่พูดอย่างมั่นใจว่าข้ากระทำเรื่องผิดๆ ไว้แล้วหรอกหรือ หากข้ากระทำเรื่องน่ารังเกียจอย่างการลั