ตอนที่ 112 คนขี้แพ้ดีแต่ปาก

เขาเป็นถึงหลานชายคนโตจากครอบครัวบุตรคนโต ได้รับความโปรดปรานตั้งแต่เล็ก ตอนห้าขวบก็เลยส่งไปแสวงหาความรู้ ภายหลังต่อมาไม่อยากร่ำเรียน เพียงประโยคเดียวก็พานให้พี่ชายของนางต้องกลับบ้านมาพร้อมกันด้วย!

อยู่ในครอบครัวนี้ แต่ไหนแต่ไรมาพูดอะไรก็ไม่เคยมีใครขัดใจได้ แม้แต่ลุงใหญ่อยู

ตอนที่ 113 ผู้เป็นวีรบุรุษ

ยามนี้แววตาที่ซ่งอิงมองซ่งเสี่ยน ก็คือสายตาดูถูกอย่างสิ้นเชิง

“ไม่ได้ บ๊ะจ่างนี้ ข้าขายให้เพียงภัตตาคารเย่ว์เฟิงเท่านั้น ทุกวันขายแค่จำนวนเท่านี้ด้วย ที่พี่ใหญ่บอกว่าร้านขนมอยากซื้อบ๊ะจ่าง ไปหาจากคนอื่นเถอะ!” ซ่งอิงกล่าว

พูดจบก็หมายเดินจากไป

เมื่อก่อนเจ้าของร่างสนทนากับซ่ง

ตอนที่ 114 เห็นคนอื่นดีกว่าญาติพี่น้อง

เวลานี้ เบื้องหน้าซ่งอิงไม่ต่างจากฉากสถานการณ์ที่โหดร้าย

หลังซ่งหม่านซานพุ่งเข้าใส่ก็ตะบันมือไม่ยั้งเลยจริงๆ หมัดซ้ายทีหมัดขวาที ก่อนชกต่อยไม่ลืมที่จะพ่นน้ำลายใส่กำปั้นของตนเองอีกด้วย

ซ่งเสี่ยนเป็นคนกึ่งมีการศึกษา หน้าตาขาวผ่องดุจหยก รูปร่างกำยำกว่าซ่งสวินเล็กน