บทที่ 51 เปิดหมวดหมู่ใหม่ในร้านค้า

เสิ่นชิง: "...ข้่ารู้ว่าหนังสือในร้านค้านั้นดีและสำคัญ แต่จะเป็นไปได้ไหมที่จะเปิดหมวดหมู่เนื้อสัตว์ อาวุธ ยานพาหนะ ของใช้ประจำวัน และเครื่องปรุงรสก่อน ถ้าไม่ได้จริงๆ แม้แต่หมวดหมู่ไข่ ผัก หรือผ้าก็ยังดี"

ตอนนี้สิ่งที่เจ้าขาดแคลนที่สุดไม่ใช่อาหารสมอง แต่เป็นสิ่งข

บทที่ 52 ที่แท้ก็เป็นห่วงนี่เอง

เสิ่นชิงคิดว่าการเปิดหมวดหนังสือในร้านค้าคือการให้อาหารสมอง แต่พอเห็นหนังสือประเภทเครื่องมือ ในสมองก็มีความคิดผ่านมาเพียงอย่างเดียว: ในหนังสือย่อมมีบ้านทองคำ!

นี่ไม่ใช่อาหารสมอง แต่เป็นหนทางรวยชัดๆ!

เจ้าหาหนังสือวิธีทำสบู่แบบโบราณ อ่านอย่างรวดเร็ว เจ้าเคยทำสบู่ด้ว

บทที่ 53 การตัดสินใจของเสิ่นชิง

เสิ่นชิงแน่นอนว่าจะไม่พูดถึงเรื่องร้านค้า เจ้ามองไปไกลๆ ถอนหายใจเบาๆ: "บอกไปพวกท่านอาจไม่เชื่อ ข้่าฝันไป ฝันว่ามีน้ำท่วม ต้องหนีภัย ทั้งลำบากทั้งยาก ตระกูลเจียงของเราตายไปทีละคนๆ เกือบสูญพันธุ์

อาจเพราะเห็นว่าเราน่าสงสาร ในฝันมีเทพเจ้ามาชี้นำ สอนวิชาทำมาหากินหลาย