บทที่ 485 ฮั่วปิงไม่อยากจาก

ก่อนเจียงเซี่ยงจงจะไปเมืองน้ำดำ แม้จะลังเลมากเพียงใด หลังจากตัดสินใจฟังแม่ก็เก็บความลังเลทั้งหมดไว้

เขาจัดข้าวของเรียบร้อย แล้วเดินตามหลิงอี้และอิ้นอี้ออกเดินทาง มองกลับมาทุกสามก้าว

เสิ่นชิงมองกลุ่มคนที่จากไป แต่ในใจกลับคิดถึงคำพูดที่หลิงอี้ทิ้งไว้ก่อนไป

หลิงอี้บอกว่าต

บทที่ 486 ตระกูลฮั่วมุ่งหน้าสู่เสฉวน ฮั่วชิงหลินอยู่ต่อ

คำสั่งย้ายของตระกูลฮั่วมาเร็ว กำหนดออกเดินทางวันที่สิบหกเดือนสาม

ไม่เพียงมีครอบครัวตระกูลฮั่ว ยังมีทหารแปดหมื่นนาย - รวบรวมมาจากรอบๆ เมืองหลวง ไปด้วยกัน เมื่อถึงจะรวมกับทหารรักษาการหนึ่งแสนนายที่เสฉวน รวมเป็นทหารหนึ่งแสนแปดหมื่นนายประจำการแถบ

บทที่ 487 เหยียนอวี่และซ่งซูเผชิญหน้ากัน

เสิ่นชิงอยากจะส่งเสียงชื่นชม!

ฮั่วชิงหลินจับประเด็นได้ถูกต้อง เล็งเป้าหมายไปที่ซ่งซูผู้เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

กวนลี่ที่อยู่ข้างๆ ตะโกนออกมา: "พูดได้ดีมาก!"

เสียงฝูงชนอึกทึกกลบเสียงของเจ้าไป แต่เสิ่นชิงที่ยืนอยู่ใกล้ได้ยิน มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

นี่คง