บทที่ 459 การร่วมทุนด้วยเทคโนโลยี

คนที่อยู่ในที่นั้นจะไม่ไว้ใจหลิงอี้ได้อย่างไร?

พวกเขาได้งานนี้ก็เพราะหลิงอี้คัดเลือกมาเอง!

มาที่นี่แล้วได้กินอิ่ม ใส่เสื้อผ้าอบอุ่น อยู่ดี ต่างจากชีวิตที่เมืองเฮยสุ่ยราวฟ้ากับดิน ตอนนี้เจ้าของร้านไม่รังเกียจระยะทางไกลจะนำค่าจ้างกลับไปให้ จะไม่เต็มใจได้อย่างไร?

ส่ง

บทที่ 460 ร้านค้าเปิดหมวดของใช้ประจำวัน

หลิงอี้ไม่ได้สนใจว่าเสิ่นชิงจะถือหุ้นกี่ส่วน แต่สนใจรูปแบบความร่วมมือที่เจ้าเสนอ

เขาคิดว่าความร่วมมือดีมาก แต่รูปแบบที่ป้าพูดไม่เหมาะกับเขา

หนึ่ง ลูกจ้างและร้านจัดการง่าย แต่การบริหารจัดการเขาทำไม่ได้

สอง แค่เมืองเฮยสุ่ยไม่พอเลย!

เขารู้ว่าป้าอยากช่วยให้เขาห

บทที่ 461 กลับบ้านด้วยความสำเร็จ

หลิงอี้มาอย่างเงียบๆ อยู่สองวันเพื่อตกลงเรื่องการร่วมทุน แล้วก็จากไปอย่างเงียบๆ

ตอนนี้เขามีงานต้องทำมากมาย อันดับแรกคือต้องแจกจ่ายค่าแรงที่ป้าให้นำกลับไปให้แต่ละครอบครัว - จำนวนเงินนี้ทำให้เขาตกใจมาก

แน่นอนว่าสำหรับเขาแล้วไม่มาก แต่ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นองค์ชาย ส่วนใหญ