บทที่ 444 เรื่องนี้สำคัญที่ปิงจะเต็มใจหรือไม่

เสิ่นชิงรับคำอย่างเป็นธรรมชาติ: "แต่ละคนมีความถนัดต่างกัน พวกท่านให้ข้าออกรบฆ่าศัตรู วิ่งทัพพันลี้ ข้าก็ทำไม่ได้"

แต่ละคนมีสิ่งที่ถนัด ไม่อาจวัดคุณค่าจากการหาเงินได้หรือไม่เพียงอย่างเดียว

หากไม่มีคนปกป้องบ้านเมือง นางอยู่เบื้องหลังหาเงินได้มากเท่าไหร

บทที่ 445 เสิ่นชิงเลี้ยงดูฮั่วปิงได้ดีจริงๆ

เสิ่นชิงคิดง่ายๆ แผนอาชีพที่ดีแค่ไหนก็สู้ความเต็มใจของตัวคนไม่ได้

ฮั่วปิงพยักหน้าอย่างจริงใจ แล้วลังเลพูด: "ข้าไม่อยากจากแม่ไป"

หลายเดือนนี้ นางได้วางแผนรบกับคุณตา ได้ฝึกอาวุธกับลุงและป้าทั้งสาม นางเข้าใจหัวใจตัวเอง นางชอบจริงๆ จากก้นบึ้งของหัวใจ ปฏิเส

บทที่ 446 นายพลฮั่วผู้เป็นตำนาน

ฮั่วปิงมีธุระของตัวเองที่ต้องทำ แต่เจียงเซี่ยงตงว่างอยู่ เสิ่นชิงจัดการงานให้เขาจนเต็มมือ

หน้าที่หลักคือดูแลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ทุกด้าน ล้วนเป็นงานที่ต้องใช้เวลาและแรงกาย งานง่ายๆ ไม่ซับซ้อน แต่ไม่กล้าให้คนนอกทำ มอบให้เจียงเซี่ยงตงทำพอดี

เพราะคนในครอบครัวคนอื่นๆ ต่างม