บทที่ 434 ถูกจับตาด้วยความอิจฉา

วันรุ่งขึ้น เป็นไปตามที่เสิ่นชิงและเจียงเซี่ยงเป่ยคาด ธุรกิจดีกว่าวันแรก

เปิดร้านตอนเก้าโมงสี่สิบห้านาที ก็มีคนรอเข้ามาแล้ว พอถึงเวลาอาหารกลางวันที่นั่งเต็มหมด บ่ายก็มีลูกค้าต่อเนื่องไม่ขาด ความคึกคักทำให้คนเดินผ่านต้องเหลียวมอง

ผ่านไปสามวันแรก กิจกรรมแจกของสิ้นสุ

บทที่ 435 บังเอิญไหมล่ะ?

ทั้งในและนอกสถานที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คน ไม่ว่าลูกจ้างจะพูดอย่างไร พวกชายร่างใหญ่หน้าตาหยาบกร้านก็ตะโกนแต่ "กินคนตาย!"

"ของในร้านไม่สะอาด ฆ่าคนเอาเงิน!"

"ร้านนี้มีไสยศาสตร์ ใครรักชีวิตอย่ามา!"

มีชายในฝูงชนพูดเห็นด้วย

คนอื่นที่เดิมแค่มองดูลังเล เริ่มหวั่นไหว ตะโกนตาม "ใช่

บทที่ 436 - เขาไม่คู่ควรแม้แต่จะถือรองเท้าให้นายของเรา!

เหยียนอวี่ไม่โกรธแต่กลับยิ้ม "ดีมาก งั้นข้าจะดูว่าคนผู้นี้ตายจริงหรือไม่"

"ไปให้พ้น! แกจะดูได้ยังไง? ส่องกระจกดูหน้าตัวเองก่อนเถอะ!" ชายร่างใหญ่กำยำที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถ่มน้ำลายพลางแสดงท่าทีดูถูก

เหยียนอวี่กระโดดพรวดเดียว เหยียบไปตามไหล่ผู้คน