บทที่ 422 ไม่สนว่าจะกินดีหรือไม่ แต่ต้องกินให้อิ่มก่อน

"ใช่ เสิ่นชิงให้พวกเราปลูก เจ้าอยากให้ใครก็ให้ได้ไม่ใช่หรือ?"

"ข้าไม่ว่าอะไรทั้งนั้น ครอบครัวมีกินมีดื่ม ยังมีค่าแรงหาได้ เสิ่นชิงว่าอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น"

"ข้าก็เหมือนกัน ผลผลิตหนึ่งไร่ เจ้าให้ข้าส่งให้เจ้าครึ่งหนึ่งข้าก็ยินดี!"

ส่งไปครึ่

บทที่ 423 คนต้องรู้จักความสามารถของตัวเอง

ขณะทำอาหาร เจียงอวี่ทำ หลิวฉุ่ยฮวาก่อไฟ

พอทำเสร็จตักใส่ชาม หลิวฉุ่ยฮวารีบลุกบอก: "ข้าถือไป เจ้าพักเถอะ"

เจียงอวี่หน้าแดงก่ำ พูดเบาๆ: "ของพี่สะใภ้หนูถือเอง"

หลิวฉุ่ยฮวาตอบรับอย่างร่าเริง ถือชามดินเผาหยาบๆ ส่งให้ผู้ชายก่อน

เสิ่นชิงรับน้ำซุปก้อนแป้งที่เจียง

บทที่ 424 ข้าไม่อยากจากเจ้าเลย!

"ทัศนคติของข้าเจ้าก็เข้าใจแล้ว แต่เรื่องเสี่ยวอวี่ให้ข้าถามเองดีกว่า ถ้าเจ้าตกลงสองครอบครัวเราก็เตรียมงานแต่งได้!

ถ้าไม่เต็มใจก็ถือว่าไม่มีเรื่องนี้" เสิ่นชิงเสนอ

หลิวฉุ่ยฮวาพูดอย่างดีใจ: "งั้นดีที่สุดแล้ว! เจ้าคิดรอบคอบจริงๆ ข้ารอข่าวจากเจ้า"

เสิ่นชิงพยักหน้า เห็