บทที่ 417 พวกเจ้ากินแบบนี้ไหวหรือ?

"หวานหรือ?" อิ้นหกกินหมดทั้งหัว เงยหน้าถามอย่างงงๆ

"หวานใช่ไหม? ไม่ใช่แค่หวาน ยังเนื้อละเอียดนุ่มด้วย! เทียบกับข้าวฟ่าง ข้าวโพดละเอียดกว่าเยอะเลยใช่ไหม?

กัดคำเดียวแทบไม่ต้องเคี้ยว ลื่นหายเข้าท้องไปเลย ไม่ระคายคอเลย!" เฟิงเม้งแนะนำอย่างภาคภูมิใจ

อิ้นอี้และอีกห้า

บทที่ 418 เก็บมันเทศ

เนื้อและไข่ก็แล้วไป แต่ทำไมถึงมีนมวัวด้วย?

นี่เป็นภูเขาห่างไกลการคมนาคมลำบาก และไม่ได้ยินเม้งกับคนอื่นๆ พูดว่าบ้านเลี้ยงวัว แล้วจะมีนมวัวดื่มได้อย่างไร?

เฟิงเม้งถามอย่างแปลกใจ: "ข้าไม่ได้เล่าให้พวกท่านฟังหรือ?"

อิ้นอี้และอีกห้าคนส่ายหน้าพร้อมกัน

เฟิงเม้งหัวเราะอย่างซื่อๆ: "โ

บทที่ 419 กินมื้อใหญ่มันเทศ

หลังความเงียบ เสียงเฮลั่นก็ดังขึ้นระลอกแล้วระลอกเล่า

"ดีจัง! ผลผลิตสี่พันจินต่อไร่ เกือบพอให้ทั้งครอบครัวกินแล้ว!"

แม้ไร่นี้จะเป็นไร่ที่ได้ผลผลิตมาก ไร่อื่นได้สามพันกว่าจินก็พอใจแล้ว ต้องรู้ว่าข้าวและข้าวสาลีได้ผลผลิตสามสี่ร้อยจินต่อไร่ ข้าวโพดข้าวฟ่างให้ผลผลิตสูง ก็แค