บทที่ 408 น้ำจิ้มดอกกุยช่าย คนมีอำนาจในเมืองหลวงจะกินได้หรือ?

"ไม่กล้า สิ่งที่แบ่งให้นายท่านก็เป็นของนายท่านแน่นอน" แม่นมซุนพูดอย่างอัดอั้น

จากนั้นก็พูดต่อ "แต่เถ้าแก่ร้านผ้าไม่ได้ทำผิดอะไร..."

"ดังนั้นพวกเราถึงบอกว่า ถ้าเขายินดีชดเชยส่วนต่าง ก็ให้เช่าต่อ หรือไม่ก็ชดเชยค่าผิดสัญญาแล้วย้ายออก

แม่น

บทที่ 409 เด็กคนนี้ จนกว่านางมาก!

ดวงตาของหลิงอี้เต็มไปด้วยความกังวล

เสิ่นชิงก้มหน้าจึงไม่เห็น แต่ถึงเห็นก็คงไม่อธิบายมาก

ก่อนร้านหม้อไฟจะเปิด วิธีกิน น้ำจิ้ม น้ำจิ้มงา ฯลฯ ยิ่งมีคนรู้น้อยยิ่งดี ไม่ใช่ไม่ไว้ใจพวกเขา แต่คนมากปากมาก คนรู้ยิ่งมาก โอกาสรั่วไหลก็ยิ่งมาก

"ป้า ถ้าท่านขาดเงิน ข้ามีให้" เ

บทที่ 410 ต่อไป เขาจะปีนขึ้นไปสูงกว่านี้

"พระเจ้า หลิงอี้เจ้าช่างใจดีเหลือเกิน! ถึงกับใช้เงินส่วนตัวช่วยคนมากมายขนาดนี้!" หลิวฉุ่ยฮวาอุทานด้วยความทึ่ง

นางไม่มีเงิน แต่ถามใจตัวเอง แม้มีเงิน นางก็ทำไม่ได้เหมือนหลิงอี้

ไม่พูดถึงต้องขายของ แค่หลังเสิ่นชิงมา ชีวิตดีขึ้น ขายสมุนไพรทำงานในโรงงานพู่กันเก