บทที่ 406 การเรียกคืนร้านค้า

สีหน้าของหลิงอี้ก็ไม่ดีเช่นกัน

เมื่อเห็นเสิ่นชิงมองมาด้วยความสงสัย เขาจึงอธิบายว่า "แม่ของข้าเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก ร้านค้าถูกดูแลโดยแม่นมที่แม่เลี้ยงส่งมา ข้าอยู่ที่เมืองเฮยสุ่ยตลอด คนที่ไว้ใจได้ล้วนเป็นคนหยาบ ฝ่ายในถูกคนของนางดูแลมาตลอด

ก่อนหน้านี้ข้าก็เคยถามหลายครั้ง

บทที่ 407 เดินตามทางของคนอื่น

แม่นมซุนไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังมีผู้จัดการ สาวใช้ คนรับใช้ และคนขับรถม้าครบครัน

ร้านผ้าได้ปิดร้านแล้ว แขวนป้ายไม้บอกว่าวันนี้หยุด ทุกคนรออยู่ที่ห้องโถงด้านหน้า

แม่นมซุนแต่งตัวหรูหรา ปิ่นทองเงินและไข่มุกเต็มศีรษะ ข้อมือทั้งสองข้างสวมกำไลและแหวนครบครัน นำกลุ่มคนเดินอย

บทที่ 408 น้ำจิ้มดอกกุยช่าย คนมีอำนาจในเมืองหลวงจะกินได้หรือ?

"ไม่กล้า สิ่งที่แบ่งให้นายท่านก็เป็นของนายท่านแน่นอน" แม่นมซุนพูดอย่างอัดอั้น

จากนั้นก็พูดต่อ "แต่เถ้าแก่ร้านผ้าไม่ได้ทำผิดอะไร..."

"ดังนั้นพวกเราถึงบอกว่า ถ้าเขายินดีชดเชยส่วนต่าง ก็ให้เช่าต่อ หรือไม่ก็ชดเชยค่าผิดสัญญาแล้วย้ายออก

แม่น