บทที่ 404 ข้ายินดีทั้งนั้น!

เสิ่นชิงอึ้ง

หมายความว่าอย่างไรที่จะให้เป็นป้าของเขาด้วย?

ไม่ใช่แม่ แม้แต่แม่บุญธรรมก็ไม่ใช่ แค่เป็นป้าเท่านั้น แน่นอนว่าได้!

เจ้าพูดอย่างไม่ใส่ใจ: "ไม่ต้องเกรงใจ! อยากเรียกอย่างไรก็เรียกได้ ข้ายินดีทั้งนั้น!"

รอยยิ้มของหลิงอี้แผ่ไปถึงดวงตา ในครัวที่วุ่นวาย เขาเรียกอย

บทที่ 405 เจ้าพูดไม่ผิดใช่ไหม?

เสิ่นชิงคิดว่าการแอบกลับมานี้อาจดีหรือร้ายก็ได้ ถ้าเป็นลูกที่เป็นที่รัก กลับบ้านก็เป็นการให้เซอร์ไพรส์พ่อแม่!

พ่อแม่ดีใจจนตัวลอย อยากเอาของอร่อยของดีทั้งหมดมากองไว้ตรงหน้า

แต่หลิงอี้สถานการณ์พิเศษไม่ใช่หรือ ไม่มีแม่แท้ มีแต่แม่เลี้ยง และไม่ใช่แค่คนเดียว แม่เลี้ยงมีล

บทที่ 406 การเรียกคืนร้านค้า

สีหน้าของหลิงอี้ก็ไม่ดีเช่นกัน

เมื่อเห็นเสิ่นชิงมองมาด้วยความสงสัย เขาจึงอธิบายว่า "แม่ของข้าเสียชีวิตตั้งแต่เด็ก ร้านค้าถูกดูแลโดยแม่นมที่แม่เลี้ยงส่งมา ข้าอยู่ที่เมืองเฮยสุ่ยตลอด คนที่ไว้ใจได้ล้วนเป็นคนหยาบ ฝ่ายในถูกคนของนางดูแลมาตลอด

ก่อนหน้านี้ข้าก็เคยถามหลายครั้ง