บทที่ 402 ข้ามีร้านค้าหลายแห่ง พวกท่านอยากไปดูไหม?

เสิ่นชิงมาถึงอย่างรวดเร็ว

พร้อมกับชายฉกรรจ์อีกกลุ่มใหญ่

พวกเขาถือคบไฟ และยังไม่ลืมที่จะนำเก้าอี้มาด้วย

เก้าอี้แน่นอนว่าเป็นที่นั่งสำหรับเสิ่นชิง คนอื่นๆ ยืนล้อมรอบเจ้า จ้องมองพวกเขาด้วยตาเป็นประกาย

สายตานั้นเหมือนกับเห็นภูเขาทองคำเหมือนเหมืองเงิน

บทที่ 403 ท่านจะเป็นป้าของข้าด้วยได้ไหม?

เสิ่นชิงต้องไปดูแน่นอน!

แม้ว่าถนนสองสายที่สนใจที่สุดจะไม่มีร้านว่างแล้ว แต่ถ้าร้านดีพอและใหญ่พอ ก็ยอมรับทางเลือกรองได้

ถ้าร้านของหลิงอี้อยู่ห่างไกลเกินไป เก่าเกินไป เล็กเกินไป ก็แค่เสียเที่ยวเปล่า เจ้าก็ไม่เสียอะไร

ทั้งสองฝ่ายนัดกันไปดูวันรุ่งขึ้น

แต่ใกล้ร

บทที่ 404 ข้ายินดีทั้งนั้น!

เสิ่นชิงอึ้ง

หมายความว่าอย่างไรที่จะให้เป็นป้าของเขาด้วย?

ไม่ใช่แม่ แม้แต่แม่บุญธรรมก็ไม่ใช่ แค่เป็นป้าเท่านั้น แน่นอนว่าได้!

เจ้าพูดอย่างไม่ใส่ใจ: "ไม่ต้องเกรงใจ! อยากเรียกอย่างไรก็เรียกได้ ข้ายินดีทั้งนั้น!"

รอยยิ้มของหลิงอี้แผ่ไปถึงดวงตา ในครัวที่วุ่นวาย เขาเรียกอย