บทที่ 4 เงินเก็บและทรัพย์สินทั้งหมดในบ้าน

เจียงเซี่ยงตงรีบออกไปเชิญหมอ เดินเร็วมาก

เสิ่นชิงพูดกับฮั่วปิงและเสี่ยวฮวาที่เหลืออยู่ในห้อง: "พวกเจ้าสองคนกลับห้องก่อน รอหมอมาตรวจแล้วค่อยว่ากัน"

นางต้องเก็บแรงไว้รออาหาร ตอนนี้ไม่มีแรงจะพูดหรือทำอะไรจริงๆ

"ได้ค่ะ แม่สามีพักผ่อนให้สบายนะคะ" ฮั่วปิงพาเสี่

บทที่ 5 การแบ่งงานใหม่

หลังจากถูกแม่เรียกเข้าไปสั่งสอน พวกเจียงเซี่ยงหนานรีบกินอาหารกลางวัน

ข้าวต้มข้นที่ตักให้แม่ก่อนหน้าดื่มไปแค่นิดเดียว ยังเหลืออีกเกือบเต็มชาม เททั้งหมดลงในหม้อเหล็กใบใหญ่ คนให้เข้ากันแล้วแบ่งส่วนของเจียงเซี่ยงตงที่ออกไปตามหมอไว้ ที่เหลือแบ่งเท่าๆ กันใส่ทุกชาม

แม่บอกว่า ตอนนี้

บทที่ 6 ยากจน ขาดแคลนทุกอย่าง

เสี่ยวฮวามองลานบ้านที่ว่างเปล่า ยกชามใหญ่ให้เจียงสุ่ย พูดเสียงเด็กๆ ว่า: "อาสาว กินนะคะ"

เจียงสุ่ยเก็บรอยเยาะหยันพี่สามออกจากใบหน้า เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอ่อนโยน ก้มหน้าปลอบ: "อาสาวอิ่มแล้ว ฮวาฮวากินเถอะ"

นางไม่ได้โกหกฮวาฮวา แม่กินไข่ กินข้าวต้มน้อย ส่วนของแม่ที่เป็นข้าว