บทที่ 398 แขกในค่ำคืนฝนพรำ

เสิ่นชิงยิ้มพูด "ไปหาป้าฉุ่ยฮวาของเจ้าสิ ข้าจำได้ว่าเจ้าเอาเต้าเจี้ยวมาด้วย ถามดูว่ายังมีไหม? ถ้ามีพวกเจ้าก็ไปช่วยสับไส้หมู"

หลายวันนี้เจ้าซื้อของสดกลับมาทุกวัน ขาหมู กระดูกหมู หัวหมู ไส้หมูและเนื้อหมูสลับกันกิน เมื่อวานพอดีซื้อเนื้อหมู ปริมาณพอทำซาลาเปาหมูหมัก

ไม่พอก็

บทที่ 399 ขอทราบราคา

จมูกโด่ง เส้นสายงดงาม เป็นชายหนุ่มที่หน้าตาดีมาก

ผิวคล้ำและหยาบไปหน่อย ดูออกว่าเดินทางกลางแดดมาตลอด แต่ความคล้ำและหยาบของเขาต่างจากชาวนา ต่างตรงไหน เสิ่นชิงคิดว่าน่าจะเป็นเพราะเขาหน้าตาดี

อืม หน้าตาดีก็เป็นข้อได้เปรียบจริงๆ เจ้าช่างเป็นคนธรรมดาที่ตื้นเขินจริง

"คุณชายหวัง? ข้า

บทที่ 400 นี่คือความรู้สึกที่มีแม่หรือ?

เสิ่นชิงบอกราคา "300เหรียญ"

อิ้นอี้และอีก 5 คนเคยเห็นเรื่องใหญ่ๆ มามาก แต่ตอนนี้ก็อดไม่ได้ที่จะมองอย่างตกใจ

พวกเขากระซิบกระซาบปรึกษากันนาน ทั้งถามเรื่องหญ้าเลี้ยงม้า ทั้งถามเรื่องห้องพัก ยังมีเกี๊ยวก้อนแป้ง แม้ว่านายท่านกินกากหมูจะเป็นการลดตัว แต่สำหรับพวก