บทที่ 388 เจ้าอยากเห็นภาพภายนอกเหมือนพวกเขา

เมื่อเทียบกับการทำงานหนักและอดทน การใช้ชีวิตให้ดี สิ่งที่เสิ่นชิงพูดสำคัญที่สุด

ไม่อย่างนั้นเจ้าก็เป็นแค่วัวแก่ที่กินหญ้าและทำงานโดยไม่มีประโยชน์ ครอบครัวสามีที่นิสัยไม่ดีก็จะยังไม่พอใจ ยังคงจับผิดเจ้า

แต่ถ้าเลือกคนถูก การทุ่มเทของเจ้าจึงจะมีความหมาย และ

บทที่ 389 ชวนหลิวฉุ่ยฮวาและเหล่ยเฒ่าร่วมทีม

เสิ่นชิงเหลือบมองหลิวฉุ่ยฮวา เห็นว่าถึงเวลาเหมาะสม จึงถาม: "ฉุ่ยฮวา เจ้าอยากไปด้วยกันไหม?"

สายตาของผู้หญิงที่กำลังคุยกันทั้งหมดหันไปมองหลิวฉุ่ยฮวา ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ

ไม่จริงกระมัง กินไม่ดีนอนไม่ดีไปเมืองหลวง ฉุ่ยฮวาอยากไปหรือ?

หลิวฉุ่ยฮวาถูกทุกคนจ

บทที่ 390 แจกบ๊ะจ่างเป็นสวัสดิการวันตวนอู่

เริ่มจากผู้ชายไปซื้อข้าวเหนียวที่เมืองจิ่นเฉิง

เมืองจิ่นเฉิงดินอุดมสมบูรณ์ ปลูกทั้งข้าวสาลีและข้าว รวมถึงข้าวเหนียวด้วย

ซื้อข้าวเหนียวแล้ว ยังซื้อถั่วแดงพุทราแดง ตามคำสั่งของเสิ่นชิงยังซื้อพุทราเชื่อมด้วย!

พุทราเชื่อมต้องขีดเส้นเป็นวงๆ ก่อน แล้วใช้น้ำตาล