บทที่ 357 เหนื่อยมาสองเดือนกว่า ในที่สุดก็มีรายได้

1,480 ตำลึงเฉลี่ยต่อเดือนคือ 740 ตำลึง หักต้นทุน 200 ตำลึง กำไรถึง 540 ตำลึง!

นี่ยังเป็นกำไรของโรงงานพู่กันก่อนขยายกิจการ ตอนนี้โรงงานพู่กันขยายแล้ว ถ้าขายได้หมด จะไม่ได้กำไรมากกว่านี้หรือ?

เสิ่นชิงคาดการณ์ตัวเลขนี้ไว้แล้ว เพราะทุกวันมีการบันทึกจ

บทที่ 358 สามครอบครัวของอาสองเจียงก็ได้เงินแล้ว

พวกผู้หญิงในหมู่บ้านไม่คิดว่าที่แต่เดิมแค่กลุ่มของเสิ่นชิงไปซื้อเนื้อในเมือง คณะที่ไปเซินโจวก็กลับมาพร้อมกัน!

ทันใดนั้นก็ดีใจจนไม่รู้จะทำอย่างไร

ดึงสามีมาถามนู่นถามนี่ และถามเรื่องวิถีชีวิตผู้คนในเซินโจว

ได้ยินความแตกต่างก็ทึ่งไปตามๆ กัน ราวกับได้ไปเ

บทที่ 359 พวกเขาอยากรู้จังว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร

ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านกำลังเตรียมอาหารเย็นอย่างคึกคัก

ตระกูลเหล่ยไม่ต้องบุกเบิกที่ดิน และไม่ขาดเนื้อ แต่เหล่ยต้าฟูและคนอื่นๆ ที่ออกไปกลับมาอย่างปลอดภัย ทั้งยังได้ค่าแรง อาหารเย็นจึงทำอย่างพิเศษ

เนื้อรมควันไส้กรอกรมควันนึ่งรวมกัน สัตว์ป่าตุ๋นกับผักด