บทที่ 26 เจียงเซี่ยงตงผู้หนุ่มแน่นว่องไว

"คุณป้า"

เสียงใสกังวานพูดอย่างองอาจ ไม่มีทีท่าเขินอาย เสิ่นชิงประทับใจตั้งแต่แรกเห็น

เธอมองแล้วรู้สึกคุ้นหน้า แต่นึกไม่ออกว่าเป็นใคร อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่ ก็ต้องต้อนรับด้วยรอยยิ้มก่อน

นี่เป็นลูกสาวบ้านไหนกันนะ?

"แม่กลับมาแล้ว เสี่ยวลี่เอาชามม

บทที่ 27 โจ๊กข้าวสารอร่อยไหม?

เสิ่นชิงประเมินแม่พิมพ์ที่มีอยู่ในบ้านคร่าวๆ หนึ่งครั้งทำได้ประมาณสิบสี่จิน หนึ่งจินตัดได้ห้าก้อน ก็คือทำหนึ่งครั้งได้เจ็ดสิบก้อนสบู่

ไม่ว่าจะเป็นจำนวนก้อนหรือน้ำมันที่ใช้ต่อครั้ง สำหรับพวกเธอในตอนนี้ถือว่าเยอะมาก ต้องลงทุนเงินมากความเสี่ยงก็สูง

และถ้าทำครั้งละสิบสี่จ

บทที่ 28 หาคนที่เหมาะสม

เสิ่นชิงยังเป็นห่วง เห็นสีหน้าฮั่วปิงดีขึ้นแล้ว คิดว่าถ้ามีเงินจะพาไปหาหมอในเมืองตรวจดู

ถ้าหมอในเมืองซิ่งรักษาไม่ได้ก็เปลี่ยนไปหาหมอในเมืองหลวง

เธอมองไปที่เจียงสุ่ย: "พรุ่งนี้เช้าพี่ใหญ่ของเจ้าไปตัดไผ่ เจ้าช่วยดูแลเด็กสองคนหน่อย อาหารข้าจะทำเอง ให้พี่สะใภ้ของเจ้าพักผ่อนบ้า