บทที่ 244 นั่นคือแม่สามีเก่าของเจ้า

หลิวเฉิงก็เห็นเจียงอวี่บนรถ

แต่ก่อนตอนอยู่บ้านเขา หน้าตาเหลืองซีด ทั้งคนดูหมดแรงเหนื่อยล้า แต่ตอนนี้อ่อนโยนนุ่มนวล ทั้งคนไม่รู้ทำไมดูเหมือนสายน้ำ

เขาจ้องอยู่พักหนึ่ง ในใจไม่ยอมรับอยากจะไปเยาะเย้ยสักหน่อย ทันใดนั้นนึกถึงความเจ็บปวดตามตัวและกลิ่นเหม็นจากบ่อขี้ ห

บทที่ 245 หลิวฉุ่ยฮวาผู้มีพลังต่อสู้สูง

เจียงอิงที่อยู่ข้างรถตอบสนองเร็ว ก่อนย่าหลิวจะเข้ามาทำร้าย รีบขวางไว้ ดุไม่เกรงใจ "มีอะไรพูดดีๆ! ระวังข้าจะไม่สุภาพ!"

ย่าหลิวเห็นเจียงอิง จำได้ว่าเป็นพี่สาวของเจียงอวี่ ทันใดนั้นก็กอดรถร้องไห้ตบขา "โอ๊ย ทุกคนมาดูเร็ว รุ่นน้องกล้าทำร้ายผู้อาวุโสด้วย~"

"ยังเ

บทที่ 246 แกะจำนวนมากถูกซื้อกลับมาแล้ว

ย่าหลิวเอามือปิดหน้า แล้วกลับบ้านอย่างน่าอับอาย

ที่เรียกว่าบ้านก็แค่กระท่อมที่สร้างจากไม้กับหญ้าคาเท่านั้น

เสาไม้ไม่สูง คนต้องก้มหัวถึงจะเข้าไปได้ ไม่มีหน้าต่าง มีแค่ประตูที่ให้แสงสว่างเข้ามาเล็กน้อย ข้างในมืดสลัว

บนพื้นมีหม้อชามและอุปกรณ์ทำครัววางระเกะระกะ อ