บทที่ 221 ลูกแพร์ที่กินไม่หมด

เจียงอวี่ยิ้มน้อยๆ พูดว่า "ชุนเทียนเป็นคนเอามาให้ค่ะ ไม่คิดว่าเจ้าจะมาส่งแต่เช้าตรู่แบบนี้"

เสิ่นชิงมองตะกร้าใหญ่ที่เต็มไปด้วยลูกแพร์ ประเมินน้ำหนักคร่าวๆ

คิดว่าเด็กสาวอย่างชุนเทียนคงไม่สามารถแบกของหนักขนาดนี้มาไกลๆ ได้ อีกอย่าง ถ้าชุนเทียนเป็นคนส่งจริง ทำไมต้องแ

บทที่ 222 พบเจอคนคุ้นเคยเก่า

เสิ่นชิงขับรถลาคู่ที่กำลังอยู่ในวัยฉกรรจ์ ตัวอ้วนพีแข็งแรง แบกของได้เยอะ วิ่งได้เร็ว

บนรถไม่ได้มีแค่เจ้าคนเดียว ยังมีเจิ้งฮุ่ย เฟิงซิง และหลิวฉุ่ยฮวา

ยิ่งใกล้เมืองมากเท่าไหร่ ผู้อพยพก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น กลัวจะชนคน ความเร็วจึงช้าลงเรื่อยๆ

"ทำไมข้าเห็นว่าคนมากกว่าครั

บทที่ 223 หาเรื่องชก

เมื่อเห็นรถข้างหน้าทะเลาะกัน พวกผู้ชายด้านหลังก็รุมล้อมเข้ามา

เมื่อเห็นสามคนตระกูลหลิว ทุกคนขมวดคิ้วลึก

หลิวเฉิงถูกผู้ชายคนอื่นมอง ทั้งอายทั้งโกรธ หัวเราะเยาะว่า "ก็แค่เด็กคนเดียว ไม่มีก็มีใหม่ได้

พวกแกคิดว่าเป็นแม่ไก่ไม่ออกไข่อย่างที่บ้านเจียงหรือไง เสียเวลาข้าไปสามปีเปล่า