บทที่ 219 เจ้าชอบกินแพร์เหรอ?

เหล่ยชุนเทียนงง เจ้าไม่รู้

ผักป่าที่พวกเจ้ากินบนเขาส่วนใหญ่มีแค่สิบกว่าชนิดที่กินประจำ อาจเป็นเพราะบรรพบุรุษพบว่าพวกนี้กินไม่ได้หรือไม่อร่อย ยังไงก็ตามที่สืบทอดกันมาก็มีแค่ไม่กี่สิบชนิด พอกินแล้ว ก็เลยไม่คิดจะลองพัฒนาใหม่

เจ้าพูดติดๆ ขัดๆ: "น่าจะ อาจจะ บางที อาจ"

เส

บทที่ 220 ยุ่งจนบินได้

เหล่ยชุนเทียนเป็นห่วงความปลอดภัยของเจียงอวี่ กำลังลังเลก็ได้ยินเสียงไอเบาๆ จากพี่ใหญ่ข้างๆ

นี่คือไม่ให้บอกใช่ไหม? ก็ถูก พ่อแม่กำชับพี่ใหญ่ว่าต้องรับรองความปลอดภัยของทุกคน ไม่งั้นจะไปอธิบายกับครอบครัวพวกเขายังไง!

ถ้าเจ้าแอบบอก แล้วเจียงอวี่เป็นอะไรไป จะไม่ใช่ความผิดเจ้าหรือ?

บทที่ 221 ลูกแพร์ที่กินไม่หมด

เจียงอวี่ยิ้มน้อยๆ พูดว่า "ชุนเทียนเป็นคนเอามาให้ค่ะ ไม่คิดว่าเจ้าจะมาส่งแต่เช้าตรู่แบบนี้"

เสิ่นชิงมองตะกร้าใหญ่ที่เต็มไปด้วยลูกแพร์ ประเมินน้ำหนักคร่าวๆ

คิดว่าเด็กสาวอย่างชุนเทียนคงไม่สามารถแบกของหนักขนาดนี้มาไกลๆ ได้ อีกอย่าง ถ้าชุนเทียนเป็นคนส่งจริง ทำไมต้องแ