บทที่ 210 ไปซื้อเนื้อด้วยกัน

ขณะที่เสิ่นชิงกำลังกลุ้มใจ ก็เห็นเงาร่างของหลิวฉุ่ยฮวาเดินมาแต่ไกลจากฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ

นางรีบลุกขึ้นไปต้อนรับ

ข้ามสะพานไม้มา หลิวฉุ่ยฮวาวางตะกร้าหลังลง ไม่รู้ตัวว่าลดเสียงลงพูด: "ดูสิ ข้านำอะไรมาให้เจ้า?"

เสิ่นชิงเห็นหลิวฉุ่ยฮวาแหวกหญ้าที่คลุมตะกร้า เผยให้เห็นไก่ป่าข

บทที่ 211 แสร้งทำไปทำไม!

"ต้าฟู่ลูกเอ๋ย เจ้านี่ช่างซื่อเสียจริง พวกเขาจะซื้อได้สักเท่าไหร่กัน? น่ากลัวว่าจะเลือกนู่นเลือกนี่ เศษๆ เหลือๆ พวกเจ้าก็ขายยากแถมขายไม่ได้ราคาด้วย"

ป้าเฉาที่มีหลานชายสองคนพยุงอยู่ เห็นจ้าวหมิงเยว่และคณะร้องอุทานตื่นเต้นกับกองเนื้อสัตว์ป่าราวกับไม่เคยเห็นโลก จึงเอ่ยประชดป

บทที่ 212 ใช่ พวกเราเนรคุณ

ป้าเฉาถูกชี้หน้าต่อหน้าผู้คน ทำให้เสียหน้าอย่างมาก โกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าย่าชิ่นพูดติดๆ ขัดๆ "เจ้า... เจ้า..."

เฉาเหวินจู้และเฉาชิงจู้สองพี่น้องถูกกลุ่มสตรีล้อมดู ใบหน้าขาวๆ แดงก่ำด้วยความอาย

พวกเขารู้ดีว่าย่าซื้อแบบนี้เป็นการเอาเปรียบ ถ้าในเมืองราคาก็ต้องแพงกว่านี้มาก