บทที่ 202

ร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรือ?

การป้องกันในหมู่บ้านเสร็จสิ้นแล้ว นอกจากบ้านของเสิ่นชิงและตระกูลกวน อิฐและกระเบื้องของบ้านอื่นๆ ก็ถูกขนกลับมาหมดในช่วงสี่วันนี้

บ้านเสิ่นชิงยังไม่ได้เริ่มเลย ส่วนตระกูลกวนมีแรงงานน้อย ทำงานหนักๆ อย่างการทำอิฐดินไม่ได้ จำต้องกัดฟันสร้างบ้านอิฐมุงกระเบื้อง แต่ครอ

บทที่ 203

ที่แท้ความรู้สึกหาเงินได้ก็ดีขนาดนี้!

คนรุ่นเล็กของตระกูลเหล่ยแค่ใจดี ไม่ใช่โง่ ยิ่งเรื่องความปลอดภัยยิ่งไม่ดื้อ!

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่เข้าใจ แต่พอเสิ่นชิงอธิบาย ทุกคนก็เข้าใจแล้ว จะโง่ถึงขนาดให้เงินได้อย่างไร?

"อาสาม พวกเราแค่ไม่รู้ว่าร้ายแรง รู้แล้วก็ไม่ทำเรื่องบ้าๆ แน่นอน"

"พวกเราจ

บทที่ 204

ใช้วิธีของเขามาตอบโต้เขา

เสิ่นชิงก็กำลังซื้อของใหญ่

แต่ไม่ได้เข้าร้าน แต่ซื้อในระบบการค้า

ข้าวสารสองเหรียญต่อจิน เม็ดขาวใส ไม่ต่างจากข้าวเกรดดีที่สุดในร้านข้าว ซื้อสามร้อยจิน!

แป้งหนึ่งเหรียญแปดต่อจิน ละเอียด ไม่เห็นรำข้าวสาลีเลยสักนิด ซื้อสี่ร้อยจิน!

ถั่วเหลืองถั่วเขียวแม้จะแพงกว่าข