บทที่ 187 ซื้อของกลับหมู่บ้าน

ฮั่วปิงพาเสี่ยวฮวามานั่งบนกองหญ้าข้างๆ ผูกเสี่ยวเฉ่าไว้บนหลังด้วยผ้าห่อใหญ่ เมื่อได้ยินคำถามก็ตอบอย่างเป็นธรรมชาติ: "ในบ้านจัดเก็บเรียบร้อยแล้ว ยังเหลือเวลาก่อนอาหารเย็นอีกมาก เลยมาช่วยทำงานสักหน่อย"

เจียงสุ่ยชูคราดไม้ไผ่ในมือขึ้นพลางบอก: "แม่บอกว่าต้องเก็บก้อนหินออก

บทที่ 188 อิจฉาจังอิจฉา

"ตระกูลเหล่ยซื้อธัญพืชสำหรับฤดูหนาวกลับมาแล้ว ไม่ต้องกังวลตลอดฤดูหนาว ดีจัง"

ไม่รู้ใครในกลุ่มคนพูดขึ้นมา ทำให้คนอื่นๆ เห็นด้วยทันที

"บ้านข้ามีข้าวแค่ร้อยกว่าจินเอง ได้ยินเหล่ยต้าบอกว่าเดือนสิบจะเริ่มหิมะตก กว่าจะละลายก็เดือนสองสามปีหน้า ต้องกักตุนธัญพืชอย่างน้อยห้าหกเดือนถ

บทที่ 189 พบสมุนไพร

อาสองเจียงครุ่นคิด: "บ้านอิฐมุงกระเบื้องแพงเกินไป แต่บ้านดินดิบมุงกระเบื้อก็ได้นะ

แบบนี้ต่อไปไม่ต้องซ่อมหลังคาทุกปีแล้ว"

ทุกคนตาเป็นประกาย

อ๋า ใช่!

กระเบื้อแม้จะแพงกว่าอิฐ แต่กระเบื้อใหญ่นะ โดยเฉพาะการสร้างบ้านต้องใช้อิฐสี่ด้าน ต้องใช้จำนวนมาก แต่กระเบื้อแค่มุงบนหลังคาก็พอ จำน