บทที่ 162 เด็กคนนี้ถูกใจข้า

การเลือกผู้ประสบภัยก็มีหลักการ

ไม่ควรจนเกินไปลำบากเกินไป คนพวกนี้เหมือนคนไม่มีอะไรจะเสีย ไม่ว่าพวกเขาจะปลอมตัวเป็นคณะพ่อค้าที่ผ่านมาหรือแสดงตัวว่าเป็นขุนนางราชสำนัก ก็มีความเสี่ยงที่จะถูกปล้นถูกทำร้าย

ผู้ประสบภัยต้องไม่น้อยเกินไปและไม่มากเกินไป น้อยเกินไปสืบข่าวไม่ได้อะ

บทที่ 163 เจ้าต้องการหาฮั่วปิงหรือ?

เสิ่นชิงคิดต่อว่า: "อาสอง ลุงสืบข่าวอะไรมาได้บ้างคะ?"

อาสองเจียงมองมาด้วยสายตาชื่นชม

คนอื่นๆ ได้สติ ใช่แล้ว ผู้ใหญ่บ้านเรียกพวกเขามาต้องมีข่าวจะบอก ไม่ใช่แค่บอกว่าคนนั้นเป็นขุนนาง!

ยังเป็นเสิ่นชิงที่จับประเด็นสำคัญได้!

อาสองเจียงเห็นบรรยากาศสงบลง จึงเอ่ยว่า:

บทที่ 164 ร่วมมือกันต้านศัตรู

แม่นมหล้ายชำเลืองมองสีหน้าไม่สบอารมณ์ของชิวอี้ แก้ตัวถาม: "ฐานะดีก็เป็นเรื่องก่อนหน้า ตอนนี้หนีภัยจะมีปลาเนื้อทุกมื้อได้ยังไง? คงต้องทนลำบากแย่"

"ไม่ใช่หรอก บ้านอื่นนอกจากต้องเดินยังต้องแบกข้าวของอุ้มเด็ก แต่ตระกูลเจียงมีวัวและลาหลายตัว ไม่ต้องแบกของ ไม่ต้องอุ้มเด็ก