บทที่ 16 กลับบ้านด้วยใจร้อนรน

เสิ่นชิงนั่งคำนวณในใจอย่างละเอียด

กำไรของสินค้าที่ขายในร้านอยู่ระหว่าง 30-50% นั่นหมายความว่าต้นทุนพู่กันคุณภาพต่ำสุดก็ยังมีราคา 90-100เหรียญขึ้นไป

พวกเธอเพิ่งเริ่มทำ ไม่สามารถเดินเส้นทางสินค้าคุณภาพสูงและหรูหราได้ แต่แม้จะผลิตพู่กันคุณภาพต่ำสุด ราคาขายต่อชิ้นก็ยังต

บทที่ 17 ความสัมพันธ์ระหว่างผู้คนในหมู่บ้าน

แม้ว่าอากาศในเดือนมีนาคมจะเริ่มอุ่นขึ้นแล้ว แต่ช่วงหนาวกลับมาอีกครั้งทำให้อุณหภูมิลดลงกะทันหัน

ยามเที่ยงแดดกำลังดี หลายคนนั่งผิงแดดที่มุมกำแพงหมู่บ้านพลางทำงานฝีมือและพูดคุยกัน

ในช่วงว่างจากงานเกษตร นอกจากขุดผักป่าและจับปลา ก็แทบไม่มีอะไรทำ

เมื่อเงาร่

บทที่ 18 จะกินหัวหมูยังไง?

การหาเงินเป็นเรื่องเร่งด่วนที่สุด มีเงินแล้วการฟื้นฟูความสัมพันธ์ก็จะง่ายขึ้นไม่ใช่หรือ?

เสิ่นชิงส่งสัญญาณทางสายตาให้เจียงเซี่ยงหนาน เขาเข้าใจทันที แบกคานเดินเร็วๆมุ่งหน้าไปทางบ้าน

หูใหญ่ของหัวหมูในถังน้ำโผล่ออกมาบางส่วนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ซุนเสี่ยวม่ายเหลือบเห็นเข้า แ