บทที่ 154 พรุ่งนี้พวกเขาจะมีชีวิตเหมือนหมู่บ้านเจ็ดหลี่

เมื่อได้ยินคำพูดของอาสองเจียง ชาวบ้านเจ็ดหลี่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย บรรยากาศในที่พักก็ดีขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ตอนบ่ายหวังฟู่กุ้ยและจางเหอสุ่นกับพรรคพวกมา เห็นได้ชัดว่าจะมาหาเรื่อง ตอนนั้นขู่ไล่ไปได้ แต่ต่อไปถ้าหิวก็อาจจะกลับมาหาเรื่องอีก

ดีที่ตอนนี้ร

บทที่ 155 รับข้าวต้ม

รุ่งเช้าวันถัดมา

ชาวบ้านเจ็ดหลี่ตื่นแต่เช้า วันนี้นอกจากบ้านเสิ่นชิงและเจียงอิงที่ทำอาหาร บ้านอื่นๆ ไม่ได้ทำ

แต่เอาชามของตัวเองออกมา แบ่งกันไปรับข้าวต้มเป็นรอบๆ - ข้าวของทั้งหมดอยู่ที่นี่ คนที่จะฉวยโอกาสปล้นในความวุ่นวายไม่ใช่น้อย ไม่อาจเสียข้าวของไปเพราะข้าวต้มฟรีชามเดียวได้!

บทที่ 156 เห็ดยิ่งสวยยิ่งมีพิษ?

ชาวหมู่บ้านเจ็ดหลี่ยังคงเสียดายระหว่างเดินทางกลับ

จ้าวหมิงเยว่ถอนหายใจยาว: "ถ้ารู้แต่แรก ข้าน่าจะไปหาผักป่ากับเสิ่นชิงและลูกสาวด้วย ไปๆมาๆเสียเวลาตั้งเท่าไหร่ ใช้เวลาขนาดนี้ข้าคงขุดได้ครึ่งตะกร้าแล้ว"

ลี่เอ้อปลอบใจ: "ไม่เป็นไรๆ มีผู้อพยพมากมายขนาดนี้ ผักป่ารอบๆถูก