บทที่ 130 ทุกคนแข็งแรงขึ้น

"แลก!" ตระกูลเฟิงพยักหน้าหนักๆ อย่างไม่ลังเล

ถ้าไม่ใช่น้ำใจที่อยู่หมู่บ้านเดียวกับเสิ่นชิง โอกาสดีแบบนี้จะตกมาถึงพวกเขาได้ยังไง!

เสิ่นชิงพูดต่อ "ระหว่างทางผ่านป่าไผ่แห่งหนึ่ง ตอนนี้ต้องไปขนไผ่กลับมา ไม่ว่าจะตัดไผ่ ขนกลับ เลื่อยเป็นท่อน และอบ ฯลฯ ทั้งหมดมีค่าแรงตามสัดส่

บทที่ 131 พวกเขาถูกจับตามอง

หลังจากที่เจียงอิงเตือน ทุกคนก็เริ่มสังเกตคนอื่นๆ อย่างละเอียด

ทั้งที่อยู่ด้วยกันทุกวัน แต่ปกติไม่เคยสังเกต พอมองดูถึงได้เห็นความแตกต่างอันใหญ่หลวง!

คนในหมู่บ้านแต่เดิมก็ผอมอยู่แล้ว ช่วงน้ำท่วมยิ่งผอมจนแทบจำไม่ได้ การเดินทางอพยพ กินไม่ดีนอนไม่หลับ ย่อมต้องผอมจนดูไม่เหมื

บทที่ 132 เป็นหลักให้ที่ดี

เสิ่นชิงกลับมาที่ที่พักด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

ฮั่วปิงและเจียงสุ่ยกำลังกล่อมเด็ก เห็นสีหน้าเสิ่นชิงผิดปกติ หัวใจกระตุก จึงถามเสียงเบา "แม่ เกิดอะไรขึ้น?"

เสิ่นชิงมองเด็กๆ ผิวขาวนุ่มนิ่มในอ้อมกอดทั้งสอง นึกถึงภาพอันโหดร้ายในความฝัน จึงพูดเสียงเบา "รอเด็กๆ หลับก่อน ครอบครัว