บทที่ 120 การโต้เถียง

ขบวนหยุดลง เสิ่นชิงได้ยินเสียงร้องไห้ รีบลงจากรถลาไปทางด้านหลัง

พอถึงหน้าขบวนครอบครัวจ้าว เห็นคนล้อมเป็นวงหลายชั้น พอเห็นเสิ่นชิงมา คนบ้านหงก็รีบเปิดทางให้

ไม่รู้ทำไม ตอนนี้พวกเขาคิดว่าเสิ่นชิงเข้าไปจะช่วยได้ ไม่ใช่แค่มาดูเฉยๆ

เสิ่นชิงเข้าไปข้างใน เห็นจ้าวรองนั่งอยู่บนพื้นอุ

บทที่ 121 การรักษา

การเลือกคนที่จะไปด้วยกลายเป็นปัญหายาก

ต้องรู้ทาง ต้องรู้จักปฏิบัติตัว และต้องแบกจ้าวต้าที่เป็นชายร่างกำยำได้

อาสองเจียงมองไปรอบๆ มีแค่เขากับเซี่ยชิงซานสองคนที่เหมาะสม เขากำลังจะพูดว่าเขาจะไป ก็เห็นจ้าวต้าที่นอนอยู่บนพื้นลืมตาโพลงหายใจแรงพูดว่า: "ข้าไม่ไป ถึงตายก็ไม่ไป ถ้าพวกเจ้า

บทที่ 122 แยกทาง ความสุขระงมทั่วหน้า

"คนหมู่บ้านเจ็ดหลี่ของพวกเขาล้มป่วย ทำไมต้องมาถ่วงเวลาของหมู่บ้านสิบหลี่! พวกเราไม่รอ!"

"หมู่บ้านเจ็ดหลี่มีคนเกือบสองร้อยคนแล้ว บาดเจ็บคนหนึ่งต้องรอ ถ้ามีคนล้มป่วยอีกจะทำอย่างไร? ล้มป่วยติดต่อกัน พวกเราจะต้องรอตามไปเรื่อยๆ หรือ?"

"พูดถูก!"

โจวต้าซานยิ้มขมขื่