บทที่ 110 คนที่ไม่รับและคนที่รับแต่เครื่องปรุง

เสิ่นชิงส่งเนื้อคนละชามให้สามครอบครัวของอาสองเจียง

แม้ร้านค้าจะยังไม่เปิดขายเนื้อ แต่มีเงินสะสม โดยเฉพาะที่เมืองหยางก็ขายพู่กันไปได้หนึ่งชุด ได้เงิน 27 ตำลึงเต็มๆ ซื้อเนื้อสามชั้นราคา 30 กว่าเหรียญต่อจินไม่มีปัญหา

เสิ่นชิง: ... มีเงินใช้ช่างดีจริงๆ

ย

บทที่ 111 สองหมู่บ้านรวมกัน

เจียงอิงเม้มริมฝีปาก มองพ่อด้วยความกังวล

จะทนไหวหรือ?

สถานการณ์ในหมู่บ้านตอนนี้ นอกจากตระกูลเจียงและตระกูลเฟิงแล้ว ผู้ชายจากครอบครัวอื่นๆ ถ้าไม่ได้ลากรถ ก็ต้องแบกตะกร้าที่เต็มไปด้วยของ แม้แต่ผู้หญิงก็ต้องแบกของเต็มกระบุง

แม้แต่เด็กอายุ 5-6 ขวบก็ต้องเดินเอง เมื่อเดินไม่ไ

บทที่ 112 ความกรุณาต้องมีคมด้วย

การเฝ้ายามเริ่มตั้งแต่คืนนี้

อาสองเจียงตัดสินใจเลือกคนได้อย่างรวดเร็ว ในป่าเปลี่ยวมีฟืนมากมาย ผู้ชายหลายคนถือขวานและมีดตัดไม้ไปที่ป่าเล็กๆ ข้างๆ ไม่นานก็ลากต้นไม้แห้งตายหลายต้นกลับมา

สับๆ ฟันๆ อันไหนแห้งเผาได้ก็โยนเข้ากองไฟก่อน ส่วนที่เปียกก็วางรอบๆ กองไฟ รอให้แห้งแ