บทที่ 37

ถังจือเดินออกจากร้านอาหาร ชั่วขณะหนึ่งไม่รู้ว่าตัวเองจะไปไหน

ร่างกายเขาปวดเมื่อย ตาก็ปวด แต่ไม่ได้แย่เท่าวันหลังจากมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก

ถังจือรู้สึกดีใจเล็กน้อย เพราะพบว่าอย่างน้อยร่างกายของเขาก็รู้ความ ความสามารถในการปรับตัวพอๆ กับโชคของเขา

ถังจือยืนอยู่ริมถนน ปล่อยให้ลมพัดผ่านสักพัก

บทที่ 38

สวีเชิงเห็นถังจือที่โซนแมงกะพรุนและโซนแอนตาร์กติกา

ถังจือนั่งอยู่บนเก้าอี้ในโซนแมงกะพรุน เหม่อมองตู้ปลาใหญ่ที่เปลี่ยนสีได้ตรงข้าม ตาเบิกกว้าง ดูโดดเด่นสะดุดตาไปหน่อย

ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำไม่มีสัตว์ชนิดไหนน่ารัก สวีเชิงไม่รู้ว่าทำไมถังจือถึงดูอย่างตั้งใจคนเดียวขนาดนี้

สวีเชิงกับจ้าวเส้าอ

บทที่ 39

สวีเชิงสังเกตว่าถังจือกินอาหารเย็นน้อยมาก

เขาแทบไม่ได้แตะจานหลัก แค่ดื่มซุป กินของหวานหลังอาหารกับผลไม้สองคำ แล้วก็บอกสวีเชิงว่าอยากขึ้นไปพักผ่อน ขออนุญาตสวีเชิง

สวีเชิงตั้งใจจะถามว่าทำไมกินน้อยขนาดนี้ ตอนบ่ายแอบไปกินของที่ชอบมาหรือเปล่า แต่นึกถึงโทรศัพท์ข้อความฝากของสวีเข่ออวี้ตอนบ่าย