บทที่ 25

มือของ ถังจือ ร้อนมาก เขาจับ สวีเชิง เหมือนคนจมน้ำจับไม้ลอย

แม้ทางเดินไปห้องจะไม่มีคน แต่ก็เป็นพื้นที่สาธารณะ สวีเชิง ไม่ได้ผลัก ถังจือ ออก แต่เดินค่อนข้างเร็ว

เปิดประตู ถังจือ จู่ๆ ก็ปล่อยมือ พิงกำแพงเดินเข้าไป ค่อยๆ เดินไปที่โซฟา ล้มตัวลงนอน สวีเชิง ก็เดินไป มองเขาสักพัก

หลังเข้าห้อง

บทที่ 26

ถังจือไม่เคยคิดว่าตัวเองจะยอมมีความสัมพันธ์กับสวีเชิงแบบกึ่งเต็มใจกึ่งไม่เต็มใจ

เขาไม่ได้มีความคาดหวังหรือข้อเรียกร้องใดๆ กับครั้งแรกของตัวเอง แต่หลังจากนั้นกลับไม่อยากจะนึกถึงมัน เพราะการนึกถึงทำให้รู้สึกเสียใจ

เมื่อสวีเชิงถอดเสื้อผ้าถังจือจนเปลือยเปล่า ในขณะที่ตัวเองเพียงแค่ปลดกระดุมส

บทที่ 27

เที่ยวบินจากเมืองตุนกลับเมืองซีเฉิงจะออกเดินทางเวลา 11:30 น.

เวลา 7 โมงเช้า สวีเชิงถูกปลุกด้วยเสียงเพลง

เขาลืมตาขึ้น เห็นหน้าจอโทรศัพท์ของถังจือที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียงไม่ไกลสว่างขึ้น นาฬิกาปลุกดังอยู่

ถังจือขยับตัวอย่างกระสับกระส่ายในอ้อมกอดของเขา มือซ้ายที่จับหลังมือสวีเชิงอยู่คลายออก