บทที่ 18

วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง สวีเชิงถึงเมืองบินก่าง ไม่ได้รับข่าวสารใดๆ จากหวั่นเหอยวี่ เป็นไปตามที่ถังจือคาดการณ์ไว้

ไม่กี่ชั่วโมงก่อน ถังจือกินอาหารเช้าไปพลางบอกสวีเชิงอย่างมั่นใจไปพลางว่า แอลเลนคงไม่บอกเรื่องปากกาถูกสับเปลี่ยนกับหวั่นเหอยวี่ และยกเหตุผลหนึ่งสองสามข้อ พูดอย่างมีหลักการ

สวีเชิ

บทที่ 19

ระหว่างทางกลับบ้าน ตอนแรกถังจือเงียบ เขานั่งเงียบๆ อยู่บนเบาะข้างคนขับของสวีเชิง

บนตัวถังจือมีกลิ่นหอมหวานอุ่นๆ ที่ไม่ได้แรงมาก เหมือนเป็นการส่งสัญญาณบางอย่างของถังจือต่อโลกภายนอก

สวีเชิงไม่ใช่กลุ่มคนที่จะถูกดึงดูดด้วยสัญญาณแบบนี้ แต่เขาก็ยอมรับมันอย่างสงบ

"อ้อใช่ คุณสวี" ถังจือเอ่ยปาก

บทที่ 20

วันนี้สวีเชิงตีกอล์ฟนานเป็นพิเศษ ถังจือและคนขับรถก็รอนานเป็นพิเศษ

รอตั้งแต่แปดโมงถึงสิบโมง พวกเขาลงจากรถเดินไปมา

ข้างเสาคอนกรีตสีเทา คนขับรถบอกถังจือ: "วันนี้คุณสวีอาจจะออกมาดึกมาก"

เขาหยิบบุหรี่ออกมาจะสูบ แต่สุดท้ายก็เก็บกลับไป

ถังจือมองเขาตลอด เขาดูเหมือนจะรู้สึกเกรงใจ ถามถังจือ: "ค