บทที่ 13

ถังจือไปทำงานนอกบ้านกับสวีเชิงเป็นครั้งแรก รออยู่ที่ลานจอดรถนอกสนามกอล์ฟกว่าสองชั่วโมง

สนามกอล์ฟอยู่ไม่ไกลจากคฤหาสน์ อยู่ที่เชิงเขา ลานจอดรถโล่งและร่มรื่น

คนขับรถของสวีเชิงเป็นชายวัยกลางคนที่เงียบและมีประสิทธิภาพ เขาเลื่อนกระจกลงครึ่งหนึ่ง พิงเบาะ นั่งเงียบไม่พูดอะไร แรกๆ ไม่มีทีท่าว่าจ

บทที่ 14

ระหว่างทางไปโรงพยาบาล สวีเชิงพูดกับถังจือมากกว่าปกติ

เขาบอกให้ "ไปเรียนรู้จากเจียงเหยียน" เป็นครั้งแรกที่แสดงความหวังว่าอยากให้ถังจือดูดีขึ้นบ้าง

อาจเพราะยังไม่หายเมาค้าง เสียงของสวีเชิงค่อนข้างทุ้ม พูดเป็นช่วงๆ สั้นๆ บอกข้อเรียกร้องกับถังจือสิบกว่าข้อ

เช่น ตอนยืนข้างเขาต้องยืนตรง ไม่ใ

บทที่ 15

ทุกคนมีสิ่งที่ตนถนัด

ถังจือถนัดการปรับตัว สวีเข่ออวี้ถนัดการตีความผิดและไม่ยอมฟัง สวีเชิงถนัดการเลือกมาก

ก่อนสวีเข่ออวี้จะเกิดเรื่อง สวีเชิงแทบไม่คุยกับถังจือ

ส่วนใหญ่พูดคุยกันเฉพาะเรื่องพฤติกรรมของถังจือต่อหน้าสวีเข่ออวี้

ตอนนั้นสวีเชิงมีท่าทีเย็นชากับถังจือมาก มักเพิกเฉยต่อถังจือ ชอ