บทที่ 10

เช้าวันนั้นอากาศดีอย่างหาได้ยาก พระอาทิตย์ขึ้นแต่เช้าตรู่ ส่องให้ผิวทะเลสาบเป็นประกาย

ประมาณเก้าโมงครึ่ง ถังจือบอกลาสวีเข่ออวี้อย่างสุภาพ

ประตูใหญ่เปิดอยู่ รถของคนขับรอที่หน้าประตู บรรทุกกระเป๋าเดินทางที่แม่บ้านจัดให้สวีเข่ออวี้

สวีเข่ออวี้แต่งหน้าบางๆ สวมชุดกีฬากำมะหยี่สีชมพูที่ไม่ค่อ

บทที่ 11

ท้องฟ้ายังไม่สว่าง ห้องนั่งเล่นยังคงมืดสลัว

ผนังหินอ่อนสีขาวและโซฟาสีดำดูเหมือนถูกปกคลุมด้วยหมอกเย็น ในห้องมีอุณหภูมิประมาณ 23 องศา อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นหอมเฉพาะของคฤหาสน์ และกลิ่นแห้งๆ ของพรมขนสัตว์

สวีเชิงและถังจือนอนกอดกันในท่าที่ดูเกือบจะน่าขัน เมื่อถังจือขยับตัวเล็กน้อย ก็ชนกับคางขอ

บทที่ 12

เมื่อก่อนตอนทำงานบนเรือ ถังจือมักช่วยงานพ่อครัวบ่อยๆ คิดว่าฝีมือการทำอาหารของตนพอใช้ได้ แต่ตั้งแต่มาอยู่บ้านสกุลสวี เขายังไม่เคยเข้าครัวเลย

ห้องครัวอยู่ด้านหลังห้องอาหาร มีระเบียงสั้นๆ คั่นกลาง ถังจือเปิดไฟเดินเข้าไป พบว่าห้องครัวใหญ่กว่าที่คิดไว้มาก บนเคาน์เตอร์สแตนเลสมีอุปกรณ์ครบครัน เ