บทที่ 84

บทที่84 ความลับไม่มีในโลก（3）

เธอนั่งตรงนั้นอย่างมึนงงไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ทันใดนั้นพ่อเธอกลับมาถึงบ้าน เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ แต่เธอกลับไม่รู้สึกตัว จากนั้นธามันก็ถามเธออย่างแปลกใจว่า “ ตกตะลึงเรื่องอะไร มองไม่เห็นพ่อกลับเข้ามาหรือไง ไม่รีบยกน้ำชามาให้พ่อล่ะ”

บทที่ 85

บทที่85 ร่างกายใกล้ แต่หัวใจไกล（1）

ร่างกายของผลินแข็งทื่ออยู่ในน้ำ สองตาเพ่งมองชายคนนั้นที่อยู่ต่อหน้าอย่างตกตะลึง “ปยุต คุณเป็นอะไรไป”

“ผมไม่มีอะไร เวลานี้ผมแค่ต้องการอยากจะรู้ คุณมีเรื่องอะไรที่จะต้องการจะบอกผมหรือไม่”

“ฉัน......”

สิ่งที่เธออยาก

บทที่ 86

บทที่86 ร่างกายใกล้ แต่หัวใจไกล（2）

ยังไม่ทันพูดจบก็รู้สึกทันทีว่าตนเองถูกหลอกแล้ว รับหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว แต่แล้วรูปภาพที่เขาซุกไว้ใต้แขนนั้น ปยุตได้ฉวยไปหมดสิ้น

ชนัยไม่เคยเห็นสีหน้าของเขาที่สนใจมากอย่างนี้ อดไม่ได้ที่จะปลอบใจเขาด้วยความกังวล ว่า “คุณอย่าคิดม