บทที่6 สูญเสียร่างกายดีกว่าต้องสูญเสียหัวใจ

ผลินฟังคำพูดของปยุตแล้วนึกถึงสิ่งที่คุณแม่ของเธอเคยสั่งสอนเอาไว้เมื่อหลายปีก่อน เมื่อใดก็ตามที่ผู้หญิงสูญสียหัวใจแทนที่จะเป็นตัวตน เมื่อนั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องกังวลว่าเธอจะต้องสูญเสียหัวใจไปอีก

“คุณตั้งใจเข้ามาบอกฉันเรื่องนี้เหรอคะ”

ปย

บทที่7 คืนที่เลวร้าย

ถึงแม้ว่าตลอดระยะเวลาเกินสิบปีที่อยู่บ้านตระกูลเจริญมาศจะไม่มีความรู้สึกใด ๆ แต่เมื่ออยู่ ๆ ต้องมาเปลี่ยนเป็นคนแปลกหน้า ผลินก็ยังคงไม่ชินกับมัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสภาพแวดล้อมใหม่ที่แปลกประหลาด

หลังจากเหตุการณ์นั้นเธอพลิกตัวไปมาตลอดทั้งคืน ก่อนรุ่งสางจึง

บทที่8 ไม่ยึดติดกับสิ่งเล็กน้อย

โต๊ะลายหินอ่อนเต็มไปด้วยอาหารเช้ามากมาย ทันใดนั้นในใจของผลินก็พลันรู้สึกเจ็บปวด เมื่อครั้งที่อยู่บ้านตระกูลเจริญมาศ เธอไม่เคยได้ร่วมทานอาหารเช้ากับครอบครัวเลยสักครั้ง ใช่ว่าไม่มีโอกาส เพียงแต่เธอไม่มีคุณสมบัติพอ

เมื่อครั้งที่เธอเข้าไปอยู่ในบ้านนั้นตอนอ