บทที่ 39 เขาคือปาอ๋อง

ในที่สุดปยุตก็หมดความอดทน ชำเลืองมองผลิน เธอเข้าใจในทันทีและกระแอมไอเสียงเบา “ชุดา มันดึกแล้วนะ พี่เขยของเธอทำงานหนักมาทั้งวันแล้ว เธอกลับไปที่ห้องและพักผ่อนเถอะ”

แม้ว่าจะไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไป ชุดาพยักหน้าอย่างไม่เต็มใจ และเดินออกจากห้องไปอย่างไ

บทที่ 40 หึงหวง

ในตอนกลางดึกปยุตไม่ได้นอนเลย เพราะทันทีที่หลับตาลงรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของผลินจะปรากฏขึ้นในจิตใจของเขา เขาลุกขึ้นนั่งด้วยความหงุดหงิด กดเปิดโคมไฟข้างเตียง แล้วเขาก็เหลือบไปเห็นรูปของหญิงสาวที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ทันใดนั้นความโกรธก็ทำให้เอื้อมมือไปกดกรอบรูปนั้นคว่ำลง

ถึง

บทที่ 41 ผู้หญิงไม่ดี

“ไปมองในกระจกก่อนนะคะ”

ผลินยืมสิ่งที่เขาเคยพูดมาใช้ ชายตาอย่างเหยียดหยามพร้อมกับน้ำเสียงที่เย็นชา

“แล้วที่คุณทำหน้าไม่พอใจคืออะไร ผมไปติดหนี้คุณหรือไง”

ปยุตเลิกคิ้วและเอ่ยถาม ยังคงรู้สึกตะขิดตะขวงกับท่าทางที่เธอดูถูกเหยียดหยาม นี่มันค่อนข้างน่ารำคาญ